Storm Austen raasde vrijdagavond door België, maar ook op zaterdagavond raasde er een storm over het veld. Met twee doelpunten zorgde Lyana Salemi voor drie punten (en een derde opeenvolgende overwinning). Tegen OLSA Brakel werd het 3-1.
Na twee opeenvolgende overwinningen hadden de beloften de smaak van de overwinning te pakken. Next: OLSA Brakel, een ploeg die twee punten meer had gesprokkeld dan onze Ladies. Een ideaal moment dus om er over te springen, al kon dat enkel door winst. Geen coach, hij had andere verplichtingen. Zo nam Guido Brepoels plaats op de bank om de coachingstaff bij te staan.
Olsa Brakel begon wel goed aan de wedstrijd en drukte bij momenten onze beloften weg, maar scoren lukte niet. Omdat Van Brabant er een handje tussen stak. Na een kopbal kon zij met een ferme sprong de bal over de lat heen tikken. En dan namen onze beloften het een beetje over.
Zoë Kasongo, die vorige week haar eerste doelpunt voor de A-ploeg maakte, ging de diepte in en speelde de keepster uit. Al wilde zij toch proberen de bal te spelen, maar ze had onze spits mee. Strafschop dus. Emmely Vandebeeck trapte fraai binnen: 1-0. Niet veel later had Brakel de gelijkmaker gescoord.
Na geharrewar voor doel, zoals het tegendoelpunt van de A-ploeg deze middag, ging de bal aan de tweede paal binnen. Weg voorsprong. Maar dat betekende niet: weg vertrouwen. Onze beloften bleven met goeie druk spelen en slaagden er bij momenten in om Brakel echt uit verband te spelen. Alleen was dat op dat moment nog niet te zien op het scorebord.
Tot er een bal achteruit werd gelegd en Lyana Salemi de bal tegen de touwen joeg: 2-1. Briony Stauffenberg glipte door de buitenspelval, speelde Kasongo aan, maar die vond de paal op haar weg. Géén 3-1 en nog spanning op de wedstrijd. Tussendoor had Fleur Dries nog even verzorging nodig, maar ze kon de eerste helft wel afwerken.
Na de pauze ging Brakel op zoek naar de gelijkmaker. Het zette opnieuw Genk onder druk en bleef kansen zoeken. En als die er niet kwamen uit vloeiend samenspel, dan waren stilstaande fases altijd wel een goed alternatief. Zo bleef, na een hoekschop, de bal een keer hangen. Er was een geel-zwarte voet die kon trappen, maar opnieuw zat Emme Vanbrabant ertussen.
“Dit kon niet blijven duren”, dachten we, terwijl ook de hemelsluizen waren geopend. De regen viel met bakken uit de lucht, maar geen doelpunten. Al dacht ene Salemi daar anders over. Genk kwam er nog een keer uit, de bal viel aan de tweede paal en wanneer iedereen dacht dat de bal naast zou gaan, stak ze daar nog een voetje voor en stond het 3-1.
De punten leken zo in Genk te blijven, maar Brakel gaf zich alles behalve gewonnen. De thuisploeg bleef de extra meters maken, waardoor het voor de bezoekers echt moeilijk was om erdoor te geraken. “Dit is de Genk-mentaliteit”, zou de coach daarover later zeggen. Als ze er toch een keertje doorkwamen, moesten ze nog altijd voorbij de doelvrouw. Zij wilde zich niet nog een keer omdraaien.
Na negentig minuten voetballen stond het dus 3-1 en bleven de punten in Genk. Nog dit: Maud Van Berlo maakte na zeventig minuten haar wederoptreden na een maandenlange blessure. De allroundster had bijna nog gescoord, maar de doelvrouw van Brakel stak er nog een voetje tussen. Drie punten erbij. Dat maakt negen op negen en een sprong in het klassement. Voorlopig staan we op een mooie zesde plaats.
KRC Ladies beloften : Emme Vanbrabant (GK), Zoë Kasongo (78‘ Amy Nols), Janthe Ruymen, Fee Crutzen (C), Fien Eyckmans (69‘ Maud Van Berlo), Anne-Laure Jennes, Emmely Vandebeeck (78‘ Rihanna Koziel), Rose Adewusi, Briony Stauffenberg, Lyana Salemi, Fleur Dries (69‘ Anouk Versluijs)
Bedankt voor de mooie foto's
Mirco Moreels Mirco Moreels Photography op FB